تولید فیلم­های زیست تخریب­پذیر و خوراکی با ویژگی­های مکانیکی و نفوذپذیری مناسب، یکی از چالش­های مهم در صنعت بسته­بندی مواد غذایی می­باشد. فیلم­های خوراکی نه تنها به طور فیزیکی غذا را محافظت می­کنند، بلکه موجب کاهش از دست رفتن رطوبت، محدود نمودن جذب اکسیژن و کاهش مهاجرت لیپیدها در ماده غذایی می­شوند. پلیمرهای با منشأ طبیعی مانند کربوهیدرات­ها و پروتئین­ها بهترین مواد در ساخت فیلم های خوراکی می­باشند، چرا که کاملاً زیست تخریب­پذیر می­باشند و همچنین می­توانند مانند مکمّلی در افزایش ارزش غذایی برخی از غذاها مؤثر باشند. با این حال، حلالیت زیاد در آب و نفوذپذیری فراوان در برابر بخار آب و مقاومت مکانیکی کم، استفاده از این پلیمرها را محدود نموده است. مطالعات متعدّدی به منظور بهبود ویژگی این فیلم­ها از طریق ساخت فیلم­های چند لایه و کامپوزیتی و یا ایجاد اتصال عرضی بین اجزای سازنده فیلم به طریق فیزیکی و شیمیایی صورت گرفته است. در این مقاله مروری، کاربرد آنزیم ترانس گلوتامیناز در تهیه فیلم­های خوراکی بر پایه کیتوزان و اثر آن بر ویژگی­های مکانیکی و نفوذپذیری این فیلم­ها مورد بررسی قرار می­گیرد.