استفاده از فیلم های خوراکی در بسته بندی مواد غذایی، مستلزم آن است که فیلمها خواص کاربردی(خواص مکانیکی، بازدارندگی در برابر گازها، رطوبت و حرارتی) مطلوبی داشته باشند. در تولید فیلم های خوراکی عمدتاً از پروتئین ها و پلی ساکاریدها، به دلیل توانایی آنها در ایجاد شبکه پیوسته پلیمری استفاده می شود. ماهیت آبدوستی(هیدروفیل) فیلم های تولید شده از پروتئین ها و پلی ساکاریدها باعث می شود که این قبیل فیلمها نه تنها خاصیت بازدارندگی ضعیفی در برابر رطوبت داشته باشند بلکه به دلیل جذب آب و افزایش تحرک زنجیرهای پلیمری، نفوذپذیری نسبت به اکسیژن و دی اکسید کربن را نیز افزایش دهند. جهت غلبه بر این مشکل، در فیلمها می توان از روش هایی مثل: استفاده از فیلمهای مرکب و نانوکامپوزیت ها، بهینه سازی شرایط تولید فیلم ها و اصلاح ساختار بیوپلیمرها استفاده کرد.
دارابی، عیسی، میرزایی، حبیب اله و تجلی، روح الله. (1391). خاصیت بازدارندگی فیلم های خوراکی در برابر بخار آب و روش های بهبود آن. (e201323). علوم و فنون بسته‌بندی، 3(12)، e201323
MLA
دارابی، عیسی، میرزایی، حبیب اله، و تجلی، روح الله. "خاصیت بازدارندگی فیلم های خوراکی در برابر بخار آب و روش های بهبود آن" .e201323 ، علوم و فنون بسته‌بندی، 3، 12، 1391، e201323.
HARVARD
دارابی، عیسی، میرزایی، حبیب اله، و تجلی، روح الله. (1391). 'خاصیت بازدارندگی فیلم های خوراکی در برابر بخار آب و روش های بهبود آن'، علوم و فنون بسته‌بندی، 3(12), e201323.
CHICAGO
دارابی، عیسی، میرزایی، حبیب اله و تجلی، روح الله، "خاصیت بازدارندگی فیلم های خوراکی در برابر بخار آب و روش های بهبود آن." علوم و فنون بسته‌بندی، 3 12 (1391): e201323,
VANCOUVER
دارابی عیسی، میرزایی حبیب اله، تجلی روح الله. خاصیت بازدارندگی فیلم های خوراکی در برابر بخار آب و روش های بهبود آن. بسته بندی. 1391;3(12):e201323.
